Jak wygląda badanie i kiedy potrzebne jest wykrywanie nieszczelności gazu
Badany odcinek odcina się od zasilania gazem, a gazomierz, reduktor i urządzenia, które nie są przystosowane do ciśnienia próbnego, odłącza się albo odcina zaworami. Po napełnieniu instalacji i wyrównaniu temperatury technik obserwuje manometr o odpowiedniej dokładności przez czas określony w procedurze, zwykle co najmniej kilkadziesiąt minut. Parametry badania wynikają z projektu, normy PN-EN 1775 i wymagań operatora sieci.
Próba jest pozytywna, jeśli w czasie obserwacji nie wystąpił spadek ciśnienia przekraczający dopuszczalną wartość. Wynik negatywny oznacza, że instalacji nie wolno uruchomić, ale rzadko oznacza konieczność wymiany całej instalacji. Najczęstszą przyczyną są nieszczelne połączenia gwintowane, niedokładnie wykonane połączenia spawane, lutowane lub zaprasowywane, uszkodzone zawory, przewody naruszone podczas remontu albo prowizoryczne uszczelnienia po wcześniejszych naprawach.
Wtedy potrzebne jest wykrywanie nieszczelności gazu, czyli precyzyjna lokalizacja wycieku: środkiem pianotwórczym przy ciśnieniu próbnym, detektorem gazu albo przez podział instalacji na odcinki badane osobno. Po naprawie próbę się powtarza. Na wiarygodność wyniku wpływa też sama procedura, na przykład zmiana temperatury instalacji w trakcie badania albo zbyt krótki czas na jej wyrównanie, dlatego liczy się doświadczenie wykonawcy.